<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Marginalia &#187; XVIII wiek</title>
	<atom:link href="http://marginalia.pl/tag/xviii-wiek/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://marginalia.pl</link>
	<description>Blog historyczny mówiący o wydarzeniach rozgrywających się na poboczu dziejów powszechnych Europy.</description>
	<lastBuildDate>Sun, 30 Jun 2019 16:55:06 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=3.8.41</generator>
<xhtml:meta xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml" name="robots" content="noindex" />
	<item>
		<title>Ludwik de Cahusac (1706 – 1759) w dobrym towarzystwie</title>
		<link>http://marginalia.pl/ludwik-de-cahusac-1706-1759-w-dobrym-towarzystwie/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=ludwik-de-cahusac-1706-1759-w-dobrym-towarzystwie</link>
		<comments>http://marginalia.pl/ludwik-de-cahusac-1706-1759-w-dobrym-towarzystwie/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 26 May 2017 19:18:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1649</guid>
		<description><![CDATA["Był charakteru niespokoynego, nadto żwawy, i wiele wyciągaiący od swoich przyiaciół; delikatny i dbaiący o reputacyą, zbyteczna czułość pomięszała mu mozg, i tym skrociła podobno życie iego. Pochwała rownie iako i przygana, wzbudzały w nim żywość. Pewien żurnalista, wiele wychwalał operę Zoroastra, Cahusac obłapiwszy go rzekł: Ah! iakże ci nieskończenie iestem obowiązany! ty iesteś ieden człowiek we Francyi, ktory się odważyłeś przecie dobrze mowić o mnie…" ]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/ludwik-de-cahusac-1706-1759-w-dobrym-towarzystwie/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Jednym kluczem</title>
		<link>http://marginalia.pl/jednym-kluczem/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=jednym-kluczem</link>
		<comments>http://marginalia.pl/jednym-kluczem/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 03 Mar 2017 15:33:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[skandal]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1621</guid>
		<description><![CDATA[W środę 27 kwietnia 1734 roku Erik Lassen, mieszkaniec duńskiego miasteczka Gallehus i notoryczny pijak, ale też ciężko pracujący na roli chłop wyszedł wieczorem z chaty by nakopać gliny. Być może w wieczornym wyjściu Erika wcale nie chodziło o glinę, jednak łopatę zabrał i zrobił z niej użytek w miejscu o którym wiedział, że jest w glinę bogate. Niebawem wrócił do swego domu z zabłoconym tobołem, który ku zgryzocie żony rzucił na stół żądając przy tym należnej mu, jak sądził, porcji mocnego trunku.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/jednym-kluczem/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Monstra niefortunnie ubrane w ludzką postać</title>
		<link>http://marginalia.pl/monstra-niefortunnie-ubrane-w-ludzka-postac/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=monstra-niefortunnie-ubrane-w-ludzka-postac</link>
		<comments>http://marginalia.pl/monstra-niefortunnie-ubrane-w-ludzka-postac/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 10 Jan 2017 16:44:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1587</guid>
		<description><![CDATA[XVII-wieczny szpital bywał miejscem raczej nieprzyjemnym. Po części spadkobierca leprozoriów, był w dużej mierze obszarem wykluczenia, gdzie można było trafić za karę, bynajmniej nie w celu poprawy zdrowia. Do założonego w 1656 roku Szpitala Ogólnego Paryża zsyłano przestępców, biedotę, prostytutki, żebraków, osoby z różnych powodów niewygodne, skazanych wyrokiem sądowym i o dziwo, czasem również chorych. Szpital był zamkniętym światem, gdzie nie docierała niemal żadna władza, nad którym praktycznie nie było zewnętrznej kontroli.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/monstra-niefortunnie-ubrane-w-ludzka-postac/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Zakony miłosne 1700 &#8211; 1790</title>
		<link>http://marginalia.pl/zakony-milosne-1700-1790/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=zakony-milosne-1700-1790</link>
		<comments>http://marginalia.pl/zakony-milosne-1700-1790/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 27 Nov 2016 16:25:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[skandal]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1573</guid>
		<description><![CDATA[Niebywały skandal obyczajowy z roku 1702 zmusił niemłodego już Ludwika XIV do drastycznego zaostrzenia cenzury sztuk teatralnych. Skandal wybuchł po premierze komedii Le Bal d'Auteuil. Autor; Nicolas Boindin (1676 – 1751), wysoki urzędnik królewski i miłośnik teatru pozwolił sobie w jednej ze scen przedstawić flirtujących ze sobą oblubieńców, którzy w istocie byli przebranymi, wzajemnie oszukującymi się kobietami. Homoseksualizm męski i kobiecy równocześnie. Tego za wiele jak na deski Komedii Francuskiej. Dwornie, jawnie ukazana nieobyczajność, choć w realnym życiu tolerowana, straszliwie bulwersowała. Oczywiście nie wszystkich jednak, jak nietrudno zgadnąć.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/zakony-milosne-1700-1790/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Hordy dzikie i kupy swawolne. Francuscy dezerterzy lat 1792 &#8211; 1815</title>
		<link>http://marginalia.pl/hordy-dzikie-i-kupy-swawolne-francuscy-dezerterzy-lat-1792-1815/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=hordy-dzikie-i-kupy-swawolne-francuscy-dezerterzy-lat-1792-1815</link>
		<comments>http://marginalia.pl/hordy-dzikie-i-kupy-swawolne-francuscy-dezerterzy-lat-1792-1815/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 07 May 2016 20:40:43 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[ludzie marginesu]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1523</guid>
		<description><![CDATA[Eugène-François Vidocq (1775-1857) kilkukrotnie dezerterował z armii, po czym wstępował do niej powtórnie, czasem zahaczając o więzienie. Przez krótki czas służył także w armii wroga; trwała wojna roku 1792. Do austriackich kirasjerów trafił po tym, jak zdezerterował z kawalerii dla uniknięcia kary za wcześniejszą dezercję. Jednak wichrzycielski i konfliktowy temperament nie pozwolił mu zostać u nich dłużej. Ponownie przeszedł przez linię frontu i wstąpił do armii francuskiej, z której zdezerterował po serii awantur, samowolnych przeniesień i kolejnym pobycie w więzieniu. W tamtych czasach nie było niczego niezwykłego w tym, że polski rząd reprezentował angielski dyplomata, Włoch służył na dworze francuskim, a Francuz na niemieckim. Nie było też niczego niezwykłego w tym, że armie nie były jednolite narodowościowo i panowały w nich pewne rotacje sprzyjające ucieczkom i zmianom przydziału.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/hordy-dzikie-i-kupy-swawolne-francuscy-dezerterzy-lat-1792-1815/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>XVIII-wieczne horrory</title>
		<link>http://marginalia.pl/xviii-wieczne-horrory/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=xviii-wieczne-horrory</link>
		<comments>http://marginalia.pl/xviii-wieczne-horrory/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 14 Apr 2016 14:01:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[demon]]></category>
		<category><![CDATA[diabeł]]></category>
		<category><![CDATA[makabra]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1513</guid>
		<description><![CDATA[Któregoś letniego wieczoru roku 1796, podczas pewnego seansu, wybuchła scysja między tajonymi rojalistami a republikanami o to, czy należy przywoływać ducha zgilotynowanego króla - Ludwika XVI. Sprawca zamieszania próbował się wyłgać, mówiąc że był w posiadaniu recepty na przywrócenie króla do życia, ale ją zgubił. Jednak złość, jaką wywołał pomysł anonimowego prowokatora, wystarczyła, by oficjalnie zapieczętowano aparaturę do zaglądania w zaświaty i zabroniono tych wysoce niewłaściwych i szkodliwych praktyk. Wymuszone odwiedziny Obywatela Kapeta, nawet jako niemego, bezgłowego widma, to rzecz dalece niepożądana i niestosowna w Republice. Jednakże ludzkie pragnienie rozrywki i ciekawość niebawem zwyciężyły i pokazy wkrótce wznowiono.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/xviii-wieczne-horrory/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Statek Ognisty</title>
		<link>http://marginalia.pl/statek-ognisty/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=statek-ognisty</link>
		<comments>http://marginalia.pl/statek-ognisty/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 25 Mar 2016 16:44:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[XVII wiek]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1493</guid>
		<description><![CDATA[We wrześniu 1707 roku wściekły tłum przewoźników rzecznych zniszczył pierwszy w dziejach statek parowy płynący rzeką Wezerą. Na pojawienie się następnego świat czekał prawie 80 lat. W nadchodzących Czasach Rozumu los pierwszego statku parowego podzieliło wiele wynalazków. Konstruktorowi Joseph Marie Jacquardowi (1752-1834), który udoskonalił warsztat tkacki, rozsierdzony cech ostrzycieli noży zniszczył prototyp maszyny ostrzącej. Kiedy zaczął otwierać warsztaty tkackie z maszynami własnego pomysłu, spotkał się z głęboką nienawiścią. "Rozgłaszano wszędzie, że nowy system odbiera zarobek i skazuje na nędzę tych wszystkich, którzy zarabiają na chleb w fabrykach tkanin przerabianych. (...) Według rozdrażnionego tłumu był to zdrajca, który sprzedał biednego robotnika bogatemu fabrykantowi." [181]. Cudem tylko uszedł z życiem, kiedy zawleczono go nad rzekę i chciano w niej utopić za jego wynalazek. Niszczono pracownie i pierwsze modele maszyn do szycia Barthelemy'ego Thimonniera (1793-1857). W roku 1769 rozjuszeni rękodzielnicy do szczętu zdemolowali pierwszą przędzalnię Richarda Arkwrighta (1732-1792), w 1792 motłoch paryski spalił prototyp wieży telegraficznej Claude'a Chappe (1763-1805).]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/statek-ognisty/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>XVIII-wieczne Androidy</title>
		<link>http://marginalia.pl/xviii-wieczne-androidy/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=xviii-wieczne-androidy</link>
		<comments>http://marginalia.pl/xviii-wieczne-androidy/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 18 Dec 2015 21:10:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1474</guid>
		<description><![CDATA[Dziadek Charlesa Darwina ze strony matki, Josiah Wegwood (1730-1795) jako pierwszy wprowadził - w swojej fabryce porcelany - zegarowy mechanizm "odbijania karty". Pomysł ten, zdawać by się mogło niezwykle oryginalny, z technicznego punktu widzenia nie niósł ze sobą niczego nowego. Gwałtowny rozwój przemysłu pociągał za sobą konieczność bardziej restrykcyjnej organizacji czasu, a niebywały rozkwit różnego rodzaju mechanizmów w XVIII wieku, konstruowanych głównie przez zegarmistrzów, pozwolił na ich adaptowanie do różnych potrzeb. XVIII wiek to młodość androidów - roboty dostarczały rozrywki na długo przed tym, jak Karel Čapek na trwałe wprowadził do kultury masowej słowo opisujące te cudaczne aparaty.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/xviii-wieczne-androidy/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Fałszywe głowy</title>
		<link>http://marginalia.pl/falszywe-glowy/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=falszywe-glowy</link>
		<comments>http://marginalia.pl/falszywe-glowy/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 12 Oct 2015 16:55:08 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1447</guid>
		<description><![CDATA[XVIII wiek stał się złotym czasem dla peruk i perukarstwa, chociaż ich znaczenie i popularność rosły od początku poprzedniego stulecia. Jak wiele innych małych rzeczy w wielkim świecie peruka nieco się rozrosła, przyjmowała dziwaczne kształty, ciągle się zmieniając. "Fałszywa głowa", jak przez pewien czas nazywano perukę, stosunkowo szybko dotarła i do naszego kraju. Stała się obiektem tak drwin jak i zazdrości.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/falszywe-glowy/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Obyczaje miłosne czasów Ancien Regime&#8217;u</title>
		<link>http://marginalia.pl/obyczaje-milosne-czasow-ancien-regimeu/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=obyczaje-milosne-czasow-ancien-regimeu</link>
		<comments>http://marginalia.pl/obyczaje-milosne-czasow-ancien-regimeu/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 06 Oct 2015 19:12:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1424</guid>
		<description><![CDATA[1 sierpnia 1798 admirał Nelson położył kres afrykańskim zapędom Napoleona, miażdżąc francuską flotę u wybrzeży Egiptu. Kiedy dwa miesiące później brytyjska flota powróciła do Anglii, admirała witano ze zrozumiałą euforią. Lady Emma Hamilton (1765-1815) zapragnęła mieć w nim swego kochanka. Niewiele brakowało, by starannie zaplanowana, efektowna scena skoku i omdlenia w ramionach nieustraszonego pogromcy Francuzów w ogóle nie miała miejsca. Emma do ostatniej chwili ćwiczyła gesty i upadki w małej szalupie wiozącej ją na pokład okrętu "Vanguard", która cudem tylko się nie wywróciła. Inscenizacja przebiegła wyśmienicie, "wszelkie pozory królowej z tragedii" zostały stosownie odegrane, a admirał Nelson niebawem zasmakował wdzięków Emmy.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/obyczaje-milosne-czasow-ancien-regimeu/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Papierowe monety</title>
		<link>http://marginalia.pl/papierowe-monety/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=papierowe-monety</link>
		<comments>http://marginalia.pl/papierowe-monety/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 11 Aug 2015 10:55:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1410</guid>
		<description><![CDATA[Jakub de Meulles (1650-1703) miał poważny problem. Jako intendent Nowej Francji (Kanada), poza innymi kłopotami borykał się z ciągłym niedostatkiem brzęczących pieniędzy. W tamtych czasach płacono niemal wszystkimi dostępnymi walutami. W obiegu monetarnym Nowej Francji funkcjonowały głównie monety hiszpańskie, angielskie i oczywiście francuskie. Jednak wszystkich, a przede wszystkim francuskich, było za mało. Okręty z zaopatrzeniem, które miało wystarczyć na kolejny rok, przypływały na jesieni. Nie było z czego zapłacić żołdu, pokryć koniecznych wydatków administracyjnych, nie mówiąc już o handlu wewnątrzkolonialnym. Prośby i błagania o zwiększenie dostaw nie odnosiły większego skutku. Na początku lata roku 1685 pan de Meulles wpadł na prosty pomysł z dalekosiężnymi skutkami.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/papierowe-monety/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Krzesło czystości</title>
		<link>http://marginalia.pl/krzeslo-czystosci/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=krzeslo-czystosci</link>
		<comments>http://marginalia.pl/krzeslo-czystosci/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 09 Jun 2015 18:49:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wycinki]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1392</guid>
		<description><![CDATA[Pojawia się (...) po 1740 roku, niespotykany wcześniej obiekt występujący w inwentarzach szlachty i rachunkach wybitnych meblarzy; nazywa się go "krzesłem czystości" lub, już wtedy, "bidtetem". Wchodzi on do użytku pod koniec lat dwudziestych XVIII wieku.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/krzeslo-czystosci/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Zbuntowani higieniści</title>
		<link>http://marginalia.pl/zbuntowani-higienisci/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=zbuntowani-higienisci</link>
		<comments>http://marginalia.pl/zbuntowani-higienisci/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 06 Jun 2015 20:11:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1389</guid>
		<description><![CDATA[Henryk IV wpadł w przerażenie na wieść o tym, że jego minister skarbu Maximilien de Béthune de Sully (1560-1641), po którego posłał, bierze właśnie kąpiel. Król, "gdyby był wiedział o pana stanie, przybyłby tu osobiście" - mówi mu królewski wysłannik i stanowczo, wraz z całym otoczeniem, nakłania ministra, by w trosce o swe cenne dla Francji życie nie opuszczał domu, a sprawy państwowe będą mu przekazywane przez specjalnego posłańca. Naradzano się, co począć, zasięgnięto opinii królewskiego lekarza, pana Du Laurenes. Ten potwierdził obawy dostojników, przedstawiając wyjście z domu po kąpieli jako rzecz wysoce ryzykowną, której skutki mogą doprowadzić do śmierci. Król nakazał ministrowi dokończenie kąpieli i kategorycznie zabronił wychodzenia z domu do końca dnia. Był maj roku 1610.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/zbuntowani-higienisci/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Kompromitujący przyjaciele</title>
		<link>http://marginalia.pl/kompromitujacy-przyjaciele/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=kompromitujacy-przyjaciele</link>
		<comments>http://marginalia.pl/kompromitujacy-przyjaciele/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 04 Jun 2015 19:14:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[ludzie marginesu]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1367</guid>
		<description><![CDATA[Mniej więcej w połowie 1780 roku Georges-Jacques Danton, korzystając z uprzejmości przyjaciela rodziny, bez pieniędzy przyjechał dyliżansem pocztowym do Paryża. Lubił przesiadywać w knajpach i grać w domino, chciał zostać prawnikiem. W jednej z knajp - Café de l'École poznał swoją przyszłą żonę, z miłości do której pokonał swe lenistwo i przyspieszył w wysiłkach. Za jej też sprawą młody prawnik przeprowadził się z ulicy rue des Mauvaises-Paroles (nazwa ulicy - "Złe Słowa") do bardziej stosownego miejsca przy Cour du Commerce, które niebawem miało się stać sercem głośnej dzielnicy Cordeliers.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/kompromitujacy-przyjaciele/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Trudna sztuka pływania</title>
		<link>http://marginalia.pl/trudna-sztuka-plywania/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=trudna-sztuka-plywania</link>
		<comments>http://marginalia.pl/trudna-sztuka-plywania/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 16 May 2015 19:57:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Bez kategorii]]></category>
		<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1345</guid>
		<description><![CDATA[W połowie XIX wieku okręt "Frégate-école" zbudowany w celu szkolenia przyszłych marynarzy od lat stał bezczynnie przy paryskim nabrzeżu Sekwany. Nie zakosztował morza, zapewne zbutwiałby i szlag by go trafił, jednak na jakiś czas ocalił fregatę błyskotliwy pomysł ekstrawaganckiego przedsiębiorcy. Po zakończeniu wojny siedmioletniej w 1763 roku Francja straciła znaczenie jako mocarstwo kolonialne, jej wpływy na morzach malały, dawne sukcesy obrosły w legendy. Morze stało się, dzięki modzie, obiektem westchnień paryskiego mieszczucha. Ich zaspokajanie dawało ludziom interesu przyzwoite dochody i przedłużało mody trwanie. Ekstrawagancki przedsiębiorca przywiózł w wielkich kadziach ocean do Paryża.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/trudna-sztuka-plywania/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Święta z gilotyną w tle</title>
		<link>http://marginalia.pl/swieta-z-gilotyna-w-tle/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=swieta-z-gilotyna-w-tle</link>
		<comments>http://marginalia.pl/swieta-z-gilotyna-w-tle/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 06 Apr 2015 20:32:41 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[ludzie marginesu]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1330</guid>
		<description><![CDATA[Obywatela Kapeta nie dało się ścinać wielokrotnie, człowiek raz uśmiercony pozostaje na ogół nieżywy. Niedogodność tę rozwiązano gilotynoując obrazy i popiersia. Podczas jednego ze świąt rewolucyjnych w Evreux kat ścina portret Ludwika XVI, po czym afektowanie ukazuje dobrym ludziom poszarpany fragment płótna i wrzuca go do koszyka. "Donoszą z Chartres - czytamy w "Annales patriotiques et littéraires" - że w oczekiwaniu na oryginał zgilotynowano popiersie zdrajcy Pétiona". (16 listopada 1793) Widzowie są zadowoleni, chłoną widowiska. Świąt rewolucyjnych przybywa, większość z nich z omija otwartą przemoc. Święto 10 sierpnia (rocznica obalenia monarchii) jest pomyślane jako spektakl narodzin wolności. "W Paryżu, (...) na placu Bastylii kolosalna Natura unosi oburącz ciężkie piersi, z których tryska woda i u których pije ją z kielicha każdy z komisarzy Zgromadzeń Podstawowych" ]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/swieta-z-gilotyna-w-tle/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Matka Boska Robespierska</title>
		<link>http://marginalia.pl/matka-boska-robespierska/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=matka-boska-robespierska</link>
		<comments>http://marginalia.pl/matka-boska-robespierska/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 22 Mar 2015 17:48:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[ludzie marginesu]]></category>
		<category><![CDATA[makabra]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1305</guid>
		<description><![CDATA[Robespierre nie był ateistą. Był obywatelem wierzącym, do ateizmu wrogo nastawionym. Co nie przeszkadzało mu w zorganizowanym uśmiercaniu ludzi. Zresztą masakry i morderstwa miłe są Bogom, a chrześcijański nie jest bynajmniej wyjątkiem, jeżeli ufać słowom jego wysoko postawionych afirmantów. Naturalnie, te wielce nieprzyjemne postępki dokonywane w imieniu Bogów, dotykać muszą właściwie wytypowanych ludzi. Jak wiadomo, ich dobór odbywa się wedle rozmaitych kryteriów, niekoniecznie związanych z nieprawidłowym światopoglądem.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/matka-boska-robespierska/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Muszkiet na kaca</title>
		<link>http://marginalia.pl/muszkiet-na-kaca/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=muszkiet-na-kaca</link>
		<comments>http://marginalia.pl/muszkiet-na-kaca/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 15 Mar 2015 19:25:32 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[alkohol]]></category>
		<category><![CDATA[ludzie marginesu]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVII wiek]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1278</guid>
		<description><![CDATA[Książę Hessen-Kassel w lutym 1777 roku podpisał z reprezentantem Anglii umowę na sprzedaż oddziałów strzelców. Żołnierzy przehandlowano jak mąkę, drewno albo inne dobro ruchome, niemieckich chłopów po prostu zarekwirowano rodzinom i po dostarczeniu do holenderskich portów ładowano żywy towar na transportowce. Był on Brytyjczykom bardzo potrzebny do uporania się z niepodległościową awanturą w Ameryce, która w październiku tegoż roku miała przybrać zdecydowanie niekorzystny dla nich obrót. Część towaru zbuntowała się i uciekła, ale większość trafiła za ocean, gdzie miała walczyć nie wiadomo po co i za co. Anonimowo wydawane broszury i pomniejsze pisemka jak "List hrabiego de Schaumberg do barona de Hohendorff, dowódcy oddziałów heskich w Ameryce", z nieznaczną przesadą przedstawiały opinii publicznej charakter tego procederu.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/muszkiet-na-kaca/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Za moją nieznaną kochankę!</title>
		<link>http://marginalia.pl/za-moja-nieznana-kochanke/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=za-moja-nieznana-kochanke</link>
		<comments>http://marginalia.pl/za-moja-nieznana-kochanke/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 24 Feb 2015 20:35:08 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[alkohol]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[skandal]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1246</guid>
		<description><![CDATA[Młody Ludwik XV (1710-1774) szybko polubił alkohol. Był młodzieńcem nieśmiałym, przez długi czas bał się pięknych kobiet. Całkiem długo, jak na tamte czasy, był oddanym mężem Marii Leszczyńskiej, co dawało powody do żartów. Dlatego też, kiedy w styczniu 1732 roku, nieco bardziej pijany niż zazwyczaj, wstał i wygłosił podczas kolacji toast "Za moją nieznaną kochankę!", wzbudził zrozumiałą sensację i oszołomienie, a u kilku wysoko postawionych dworzan, mających swoje plany, wręcz przerażenie i trwogę. Część z nich pamiętała jeszcze zgubny wpływ kochanek Ludwika XIV na politykę królewską i życie dworu. Nawet jeżeli król nie miał jeszcze kochanki, to ów toast był wyraźnym sygnałem, że niebawem będzie jakąś miał i coś należało z tym zrobić. Głównie we własnym interesie.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/za-moja-nieznana-kochanke/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Esemesy w czasach rewolucji &#8211; 1793</title>
		<link>http://marginalia.pl/esemesy-w-czasach-rewolucji-1793/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=esemesy-w-czasach-rewolucji-1793</link>
		<comments>http://marginalia.pl/esemesy-w-czasach-rewolucji-1793/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 19 Feb 2015 16:12:50 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1236</guid>
		<description><![CDATA["Trzej bracia Chappe, siostrzeńce sławnego podróżnika Chappe z Auteroche, oddani byli pod koniec panowania Ludwika XVI na nauki: jeden do seminarium w Angers, dwóch zaś na pensyą o pół mili od tego miasta położoną. Przyzwyczajonym do przestawania razem w domu rodzicielskim, rozłączenie bolesnem się zdało." Claude Chappe (1763-1805) niebawem znalazł prosty sposób komunikowania się z braćmi na odległość.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/esemesy-w-czasach-rewolucji-1793/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>George Psalmanazar (1679-1763)</title>
		<link>http://marginalia.pl/george-psalmanazar-1679-1763/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=george-psalmanazar-1679-1763</link>
		<comments>http://marginalia.pl/george-psalmanazar-1679-1763/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 24 Jan 2015 20:03:44 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[legenda]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[podróże]]></category>
		<category><![CDATA[XVII wiek]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1203</guid>
		<description><![CDATA[George Psalmanazar urodził się w roku 1679, z pochodzenia był Francuzem. Nie wiadomo, jak się nazywał naprawdę, nigdy nie podał swego prawdziwego imienia. Inspiracją dla pseudonimu był biblijny król Asyrii - Shalmaneser. Psalmanazar był stosunkowo dobrze wykształcony, jak na swoje możliwości, znał nawet łacinę. Po krótkim epizodzie nauczycielskim wybrał karierę wędrownego żebraka, usiłując wmówić napotkanym, że jest pielgrzymującym Irlandczykiem, jednak Irlandia nie była aż tak odległym krajem, by ktoś nie mógł go zdemaskować.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/george-psalmanazar-1679-1763/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Publiczny pokaz pornografii z roku 1779</title>
		<link>http://marginalia.pl/publiczny-pokaz-pornografii-z-roku-1779/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=publiczny-pokaz-pornografii-z-roku-1779</link>
		<comments>http://marginalia.pl/publiczny-pokaz-pornografii-z-roku-1779/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 18 Jan 2015 17:51:22 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[skandal]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1178</guid>
		<description><![CDATA[Być może markiza de Travenart nie była pierwszą osobą, która wpadła na pomysł wykorzystania z dawna znanej latarni magicznej do celów lubieżnych. Realizacja owego pomysłu i jej skutki w marcu 1779 roku stały się przedmiotem wielu rozmów, w których nastroje zgorszenia,  głosy pełne potępienia dla uwłaczającej człowieczeństwu rozpusty mieszały się z uznaniem dla pomysłowości markizy i przemyślności w dążeniu do potęgowania uciech zmysłowych. Słowem, wybuchł kolejny, tak lubiany w tamtych czasach, skandal.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/publiczny-pokaz-pornografii-z-roku-1779/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Dwa skandale z roku 1770</title>
		<link>http://marginalia.pl/dwa-skandale-z-roku-1770/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=dwa-skandale-z-roku-1770</link>
		<comments>http://marginalia.pl/dwa-skandale-z-roku-1770/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 17 Jan 2015 10:54:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[skandal]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1174</guid>
		<description><![CDATA[Nieobyczajne ekscesy i barwna rozwiązłość dworzan Ludwika XV i jego samego nikogo nie dziwiły ani nie stanowiły tajemnicy, wręcz przeciwnie - były tematem rozmów, ulicznych piosenek, kupletów i żartów. Bywało, że “dobry lud” ekscesom czynnie kibicował. Nicolas de Chamfort (1741-1794) w swoich wydanych pośmiertnie “Charakterach…” “przywołuje anegdotę o księżnej de Marsan, która “żyła niegdyś z panem de Bissy. Wynajęła pałacyk przy ulicy Plumet, dokąd się raz udała, gdy pan de Bissy zabawiał się tam z dziewczętami. Nie wpuścił jej; po czym przekupki z ulicy de Sevres zebrały się dookoła karety, wykrzykując: “To bardzo brzydko nie wpuszczać do domu księżnej, która płaci, a wyprawiać kolacje dla kurew!”]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/dwa-skandale-z-roku-1770/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Xenorphica i Aeolopantalon</title>
		<link>http://marginalia.pl/xenorphica-i-aeolopantalon/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=xenorphica-i-aeolopantalon</link>
		<comments>http://marginalia.pl/xenorphica-i-aeolopantalon/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 21 Nov 2014 20:27:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wycinki]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[muzyka]]></category>
		<category><![CDATA[XIX wiek]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1127</guid>
		<description><![CDATA[Filip de Girard (1775 - 1845) - wynalazca najbardziej znany ze swego wkładu w rozwój maszyn tkackich i poniekąd założenia Żyrardowa, która to osada od jego nazwiska wzięła swą nazwę, opracował też między innymi nowy sposób przyrządzania konserw mięsnych, machinę do rozwiązywania równań i parowy karabin maszynowy. “Czterech ludzi miało obsługiwać tę maszynę, mogącą dawać trzydzieści strzałów na minutę a obsługa sprowadzała się do utrzymania ogniska, dokładania kul i poruszania korby.(...) Przewidziane było nawet rozsadzenie całej maszyny, jako ostateczny środek obronny.”]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/xenorphica-i-aeolopantalon/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Seks w wielkim mieście &#8211; XVIII-wieczny Paryż</title>
		<link>http://marginalia.pl/seks-w-wielkim-miescie-xviii-wieczny-paryz/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=seks-w-wielkim-miescie-xviii-wieczny-paryz</link>
		<comments>http://marginalia.pl/seks-w-wielkim-miescie-xviii-wieczny-paryz/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 10 Nov 2014 13:20:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[penis]]></category>
		<category><![CDATA[skandal]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=1056</guid>
		<description><![CDATA[Wedle Françoisa Tiphaigne de la Roche (1722 – 1774) źródłem miłości jest oddziaływanie wydzielanej przez ludzi “substancji sympatycznej”. Ta “delikatna i niewidzialna para” jest szczególnie silna u ludzi młodych, dlatego tak bardzo są szczególnie podatni na porywy zmysłowości. XVIII-wieczny Paryż był stolicą świata, nawet w prostych ludziach rosła chełpliwość z przynależności do tego wybranego skrawka ziemi, świat to dodatek do miasta świateł. Każdy dzień był świętem, powszechna w paryżanach niechęć do pracy przejawiała się w kłębowisku ludzi przemierzających ulice o każdej porze. Substancji sympatycznej ówcześni paryżanie wydzielali wyjątkowo dużo, a w jej ukierunkowaniu pomagały ogrody, parki, buduary, teatry. Wśród cudzoziemców panował pogląd, że do Paryża nie powinno się wysyłać młodych ludzi przed ukończeniem 25 roku życia.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/seks-w-wielkim-miescie-xviii-wieczny-paryz/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Dziękujemy się z państwem&#8230;</title>
		<link>http://marginalia.pl/dziekujemy-sie-z-panstwem/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=dziekujemy-sie-z-panstwem</link>
		<comments>http://marginalia.pl/dziekujemy-sie-z-panstwem/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 25 Oct 2014 17:30:01 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[podróże]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=968</guid>
		<description><![CDATA[Pośród arystokracji emigrowanie było w dobrym tonie, emigrować wypadało. W roku 1789 niczyjemu życiu jeszcze nic nie zagrażało. Jeszcze nikt nie przeczuwał, czym “to wszystko”,  jak mawiano, się skończy. Zresztą “wśród wrogów rewolucji panowała wówczas dość powszechna opinia, że “to wszystko” (...) nie może się utrzymać.” Zapanowała moda na emigrację, połączona z modą na ignorancję w temacie przemian i rewolucji. “Do szyku należało mówić o tych sprawach tonem kobiecym, a zajmowanie się polityką uważano, czy też udawano, że się uważa za “pedanterię”; czytanie gazet i dowiadywanie się o wydarzeniach dnia było “śmiertelnie nudne”, a śledzenie debat Zgromadzenia Narodowego - “a fe!”. Wypadało mieć “wstręt” do tego i nie wymawiać tej nazwy bez “udawanego obrzydzenia”. Takim to sposobem znaczna część tych, którzy mogli mieć realny wpływ na prace legislacyjne i na rozwój wypadków, sama się tego wpływu pozbawiła. Powszechne wśród arystokracji przekonanie, że kto nie emigruje, ten jest zdrajcą, przyczyniło się do stopniowego usuwania stronników dawnego porządku ze wszystkich stanowisk, a w opinii wielu emigrujących, w konsekwencji do upadku tronu i późniejszego terroru. Oczywiście powód to nie jedyny i nie najważniejszy, jak w przypadku jeżeli nie każdej, to przynajmniej większości katastrof nie ma jednego jej powodu, zawsze jest to splot przypadków i szczególnych okoliczności.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/dziekujemy-sie-z-panstwem/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Alchemia w Wieku Rozumu</title>
		<link>http://marginalia.pl/alchemia-w-wieku-rozumu/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=alchemia-w-wieku-rozumu</link>
		<comments>http://marginalia.pl/alchemia-w-wieku-rozumu/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 24 Sep 2014 20:16:46 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[dziwoloąg]]></category>
		<category><![CDATA[flogiston]]></category>
		<category><![CDATA[ludzie marginesu]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=960</guid>
		<description><![CDATA[Na początku lat ‘20. XVIII wieku sąd w Lipsku rozpatrywał bardzo dziwny spór. Powodem był hrabia Fryderyk Karol von Erbach, pozwaną - żona, z którą się rozwodził - Anna Zofia. Jednak nie o rozwód chodziło, a o tajemniczego gościa, który pewnego wieczoru zjawił sie na zamku Tankenstein w Odenwaldzie, gdzie hrabina mieszkała. Nieznajomy "poprosił ją oprotekcyą i schronienie, twierdząc iż kurfirst Palatynu ściąć go kazał. Zpoczątku nie chciano go przyjąć, ponieważ brano go za kradnącego pokryjomu zwierzynę; wreszcie jednak hrabina kazała mu wskazać pokój i ludziom dać baczenie.” Po kilku dniach pobytu podziękował za gościnę “i oświadczył, iż przez wdzięczność jej srebrne naczynia na złoto zamienić jest gotów. Posądzono go o zamiar oszukaństwa i za obietnicę podziękowano, na usilne jednak prośby, hrabina mu wręczyć kazała jeden puchar srebrny i pilnować go ściśle.” Nieznajomy spisał się wybornie, oddając hrabinie sztabę złota, które okazało się być najczystszej próby. Zamienił jeszcze kilka srebrnych przedmiotów na złote sztaby i oddalił się z zamku. Gdy wieści o tym dotarły do hrabiego, zażądał on połowy rzeczonego złota, jako że zamek ciągle należał do niego. W roku 1725 sąd w Lipsku orzekł: “Ponieważ naczynia srebrne były własnością hrabiny, chociaż więc zamieniły się na złoto, własnością jej pozostać powinny.”]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/alchemia-w-wieku-rozumu/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Bourdaloue</title>
		<link>http://marginalia.pl/bourdaloue/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=bourdaloue</link>
		<comments>http://marginalia.pl/bourdaloue/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 20 Sep 2014 15:57:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wycinki]]></category>
		<category><![CDATA[gówno]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XIX wiek]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=883</guid>
		<description><![CDATA[W XVIII-wiecznej Europie nie było toalet publicznych. Nie posiadały ich i salony. Na balach, w teatrze i podczas wizyt potrzeba ulżenia naciskom ciała, domagającego się wypróżnienia musiała być szczególnie dotkliwa dla kobiet. Oczywiście jak w przypadku każdej ludzkiej potrzeby, wcześniej czy później musi znaleźć się sposób na jej zaspokojenie. Naturalnie sposoby zaspokajania są różne w różnych dziedzinach życia, nawet w obrębie jednego obszaru natrafić możemy na rozmaite recepty.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/bourdaloue/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Żaba w brzuchu i hipnoza</title>
		<link>http://marginalia.pl/zaba-w-brzuchu-i-hipnoza/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=zaba-w-brzuchu-i-hipnoza</link>
		<comments>http://marginalia.pl/zaba-w-brzuchu-i-hipnoza/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 09 Sep 2014 18:51:41 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[dziwoloąg]]></category>
		<category><![CDATA[flogiston]]></category>
		<category><![CDATA[historia naturalna]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=854</guid>
		<description><![CDATA[W żołądkach XVIII-wiecznych mieszkańców Europy mieszkały żaby, węże, ślimaki, jaszczurki, salamandry, a nawet i myszy. Mieszkały tam i wcześniej, od czasów Babilonu, ale ich obecność nasiliła się właśnie pod koniec XVIII wieku. Różni ludzie uskarżali się lekarzom na niedogodności związane z harcami nieproszonych gośćmi wewnątrz ich ciał; wielu schodzących z nocników mówiło, iż widzieli, że coś się w nich porusza, choć nie powinno, bo zwyczajowo jest nieruchome i nieskłonne do figli. Przyczyną mogło być między innymi napicie się niezdrowej wody. W kwestii żywienia zresztą panowały, poza oczywistymi trudnościami, szkodliwe opinie. Picie mleka upodabnia małe dzieci do krowy - stosowniejszy do ich karmienia był chleb zmieszany z wodą. Prowadziło do nagminnych przypadków krzywicy; krzywe nogi były czymś normalnym i naturalnym w XVIII-wiecznej Europie, dziwiły raczej nogi kształtne i proste.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/zaba-w-brzuchu-i-hipnoza/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Kobiety które nie były kobietami</title>
		<link>http://marginalia.pl/kobiety-ktore-nie-byly-kobietami/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=kobiety-ktore-nie-byly-kobietami</link>
		<comments>http://marginalia.pl/kobiety-ktore-nie-byly-kobietami/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 20 Jul 2014 21:24:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[dziwoloąg]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVII wiek]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=839</guid>
		<description><![CDATA[Jak chce legenda wróżbita Tejrezjasz przez część swojego życia był mężczyzną, później stał się kobietą; tak mu się zachciało, a na koniec znów był mężczyzną. Znana jest legenda papieżycy Joanny, Dr. James Barry (1799–1865) osobisty lekarz Napoleona na wyspie św. Heleny, wzorowy chirurg wojskowy, oddany postępowi działacz na rzecz poprawy warunków higieny i leczenia, pracujący na dalekich misjach, nie stroniący od pojedynków zarozumiały snob i twardy żołdak po śmierci okazał się być kobietą, w dodatku kobietą która urodziła dziecko.]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/kobiety-ktore-nie-byly-kobietami/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Karnet na wariactwo</title>
		<link>http://marginalia.pl/karnet-na-wariactwo/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=karnet-na-wariactwo</link>
		<comments>http://marginalia.pl/karnet-na-wariactwo/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 02 May 2014 19:10:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[alkohol]]></category>
		<category><![CDATA[ludzie marginesu]]></category>
		<category><![CDATA[makabra]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[rewolucja francuska]]></category>
		<category><![CDATA[wariaci]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=688</guid>
		<description><![CDATA[Około roku 1765, młody stolarz zatrudnił się przy budowie domu, przeznaczonego dla obłąkanego syna swego arystokratycznego sąsiada, czasem,  na ile się dało, obłąkanych odseparowywano od społeczeństwa. W średniowieczu, pośród biedniejszej ludności, powszechną praktyką było oddawanie obłąkanych pierwszej lepszej grupie wędrownych kupców, z poleceniem dostarczenia ich do losowo wybranego przez zleceniodawcę miejsca. Kupcy natomiast pozbywali się [&#8230;]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/karnet-na-wariactwo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Historia universalis &#8211; kopia z XVIII wieku użyta do celów poza czytelniczych</title>
		<link>http://marginalia.pl/historia-universalis-kopia-z-xviii-wieku-uzyta-do-celow-poza-czytelniczych/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=historia-universalis-kopia-z-xviii-wieku-uzyta-do-celow-poza-czytelniczych</link>
		<comments>http://marginalia.pl/historia-universalis-kopia-z-xviii-wieku-uzyta-do-celow-poza-czytelniczych/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 19 Apr 2014 22:24:47 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wycinki]]></category>
		<category><![CDATA[gówno]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[obyczaje]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=460</guid>
		<description><![CDATA[Jest to XVIII-wieczna kopia wcześniej napisanego dzieła, przerobiona na przenośną toaletę &#8211; jak widać. Księga była duża i w twardej, drewnianej oprawie, więc po wypatroszeniu idealna na małą latrynkę, a i jej zawartość prawdopodobnie też została odpowiednio spożytkowana. Można się domyślać, że twórca latrynki nie darzył przesadną sympatią autora książki &#8211; ustosunkował się do jego [&#8230;]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/historia-universalis-kopia-z-xviii-wieku-uzyta-do-celow-poza-czytelniczych/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Zberezie i psie figle z XVIII wieku</title>
		<link>http://marginalia.pl/zberezie-i-psie-figle-z-xviii-wieku/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=zberezie-i-psie-figle-z-xviii-wieku</link>
		<comments>http://marginalia.pl/zberezie-i-psie-figle-z-xviii-wieku/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 18 Apr 2014 20:53:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Wycinki]]></category>
		<category><![CDATA[erotyka]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[penis]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=434</guid>
		<description><![CDATA[Na ogół nie mówi się dzieciom w szkole, że Aleksander Fredro pisał również utwory, powiedzmy dosyć swobodne obyczajowo. Nic nie szkodzi, część z nich wcześniej czy później sama się dowie. Może to nawet i lepiej, bo pobudza do różnorodnych, samodzielnych poszukiwań z jednej strony, a z drugiej pokazuje że często sprawy nie do końca tak [&#8230;]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/zberezie-i-psie-figle-z-xviii-wieku/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Królikorództwo</title>
		<link>http://marginalia.pl/krolikorodztwo/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=krolikorodztwo</link>
		<comments>http://marginalia.pl/krolikorodztwo/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 15 Apr 2014 17:31:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Maciej Polak]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Marginalia]]></category>
		<category><![CDATA[króliki]]></category>
		<category><![CDATA[kuriozum]]></category>
		<category><![CDATA[Mary Toft]]></category>
		<category><![CDATA[nowożytność]]></category>
		<category><![CDATA[oszustwo]]></category>
		<category><![CDATA[skandal]]></category>
		<category><![CDATA[XVIII wiek]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://marginalia.pl/?p=162</guid>
		<description><![CDATA[We wrześniu 1726 roku do króla Jerzego I Hanowerskiego dotarła frapująca widomość, że oto jedna z jego poddanych urodziła królika. A potem następnego. Jerzy miał wystrczająco dużo własnych zmartwień i raczej nie poświęcił temu fenomenowi zbyt wiele czasu (choć osobiście oddelegował odpowiednich ludzi do zajęcia się sprawą). Dwa miesiące później miała umrzeć więziona od ponad [&#8230;]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://marginalia.pl/krolikorodztwo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
